......

حالم خیلی بده...خیلی

گوشیمو تو ترمینال دزدیدن

دو روزه بی وقفه دارم گریه میکنم

خودمو نمیتونم ببخشم

همه ش تقصیر خودم بود

امروز رفتم گوشی جدید گرفتم

ولی اصلا خوشحال نیستم

کاش از این وضعیت بیام بیرون

رفتم پست بانک دادم گوشی رو برا ردیابی

ولی هنوز سیم کارت ننداخته توش که ردیابی شه

نمیدونم...شاید یه روز پیدا شد

100 هزار تومن نذر کردم صدقه بدم

با اینکه گوشی جدیدم بیشتر پولشو بابام داد ولی خودمم پس اندازمو گذاشتم روش

در بی پول ترین حالت ممکنم

خداروشکر بابام همیشه هوامو داره

مامانم پا به پای من غصه خورد ولی حتی یه کم به روی خودش نیاورد

فقط بهم گفت قضا و قدر الهی بوده و باید این اتفاق میفتاد

از دیروز فقط از خدا میخواستم بمیرم...

ولی وقتی با گریه به بابام گفتم ببخشید و بابام فقط موهامونوازش کرد و

با لبخند گفت اشکالی نداره...دعا میکنم تا وقتی نتونستم زحمات

پدر مادرمو جبران کنم خدا بهم فرصت زندگی بده

همین

کامنتارو بعدا جواب میدم.ببخشید واقعا.ببخشید